ചരിത്രം
സാമൂഹ്യ-സാംസ്കാരിക ചരിത്രം
ചോക്കാട് ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത് സാമൂഹ്യ-സാംസ്കാരിക പൈതൃകത്താലും സമരചരിത്രത്താലും ശ്രദ്ധേയമായ പ്രദേശമാണ്. ഇരുമ്പുഖനനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ദേശത്തിനും കരുവാരക്കുണ്ട് ഉള്പ്പെടെയുള്ള അയല്പ്രദേശങ്ങള്ക്കും അതിപുരാതനകാലം മുതല് ബന്ധമുണ്ടായിരുന്നുവെന്നതിന് ചരിത്രസൂചനകളുണ്ട്. “അരിപ്പണിക്കാര്” എന്ന കുടുംബപ്പേരിലൂടെ ഇരുമ്പുപണിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരുന്ന ജനവിഭാഗങ്ങളുടെ സാന്നിധ്യം രേഖപ്പെടുത്തപ്പെടുന്നു. രണ്ടായിരം വര്ഷങ്ങള്ക്കുമുമ്പ് ഇവിടെ നിര്മിച്ചിരുന്ന വാള്, ചട്ടി തുടങ്ങിയ ഇരുമ്പുപകരണങ്ങള് ഈജിപ്ത്, തുര്ക്കി, റോം, ദമാസ്കസ് തുടങ്ങിയ രാജ്യങ്ങളിലേക്ക് കയറ്റുമതി ചെയ്തിരുന്നതായും ചരിത്രം സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
കുന്നുകളും മലകളും നിറഞ്ഞ ഭൂപ്രകൃതിയുള്ള ഈ പ്രദേശം മലപ്പുറം ജില്ലയിലെ പ്രധാന കാര്ഷിക മേഖലയാണ്. റബ്ബര്, തെങ്ങ്, കമുക്, കുരുമുളക്, ഏലം, ജാതിക്ക, ഇഞ്ചി, മഞ്ഞള്, ഗ്രാമ്പു തുടങ്ങിയ സുഗന്ധവിളകള്ക്കൊപ്പം വാഴ, കാപ്പി, പച്ചക്കറികള്, മരച്ചീനി, കശുമാവ്, ചേമ്പ്, ചേന എന്നിവയും ഔഷധസസ്യങ്ങളും വ്യാപകമായി കൃഷിചെയ്യപ്പെടുന്നു.
ടിപ്പു സുല്ത്താന്യുടെ പടയോട്ടങ്ങള്ക്ക് സാക്ഷ്യം വഹിച്ച പ്രദേശമായ ചോക്കാട്, ജന്മിത്വകാലത്ത് കര്ഷകര് അനുഭവിച്ച ചൂഷണങ്ങളുടെയും ദുരിതങ്ങളുടെയും ചരിത്രവും പങ്കുവെക്കുന്നു. ജന്മിമാരുടെയും കങ്കാണിമാരുടെയും അന്യായ പിരിവുകളും പാട്ടസമ്പ്രദായങ്ങളും കാരണം കര്ഷകരുടെ ജീവിതം ഏറെ ദുഷ്കരമായിരുന്നു. ഇതിനെതിരായ ചെറുത്തുനില്പ്പുകളും കര്ഷക-തൊഴിലാളി സമരങ്ങളും പ്രദേശത്തിന്റെ സാമൂഹിക ജീവിതത്തെ പോരാട്ടസജ്ജമാക്കി.
1921-ലെ മലബാര് കലാപവും ഖിലാഫത്ത് പ്രസ്ഥാനവും
1921-ലെ മലബാര് കലാപം ശക്തമായി പ്രതിഫലിച്ച പ്രദേശങ്ങളിലൊന്നായിരുന്നു ചോക്കാട്. വെള്ളയൂര്, മഞ്ഞപ്പെട്ടി, കല്ലാമൂല, പുല്ലങ്കോട്, കാളികാവ് തുടങ്ങിയ പ്രദേശങ്ങള് കലാപചരിത്രത്തിന്റെ പ്രധാന കേന്ദ്രങ്ങളായിരുന്നു.
ഒന്നാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിന് ശേഷം തുര്ക്കി സുല്ത്താന്റെ ഖലീഫത്ത് പദവി നഷ്ടപ്പെട്ടതിനെ തുടര്ന്ന് ഇന്ത്യന് മുസ്ലിം സമൂഹത്തില് രൂപം കൊണ്ട ഖിലാഫത്ത് പ്രസ്ഥാനം ഈ പ്രദേശത്തും ശക്തമായി വളര്ന്നു. മുഹമ്മദ് അബ്ദുറഹിമാന് സാഹിബ്, മൊയ്തു മൗലവി എന്നിവര് ഖിലാഫത്ത് പ്രചാരണത്തിനായി ഗ്രാമങ്ങളിലും പരിസരപ്രദേശങ്ങളിലും സന്ദര്ശനം നടത്തി.
1921 ആഗസ്റ്റ് 20-ന് തിരൂരങ്ങാടി പള്ളിക്കു നേരെ ബ്രിട്ടീഷ് പട്ടാളം വെടിവെച്ചെന്ന വാര്ത്തയെത്തുടര്ന്ന് പ്രദേശത്ത് ശക്തമായ ബ്രിട്ടീഷ് വിരുദ്ധ പ്രക്ഷോഭം പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടു. തുടര്ന്ന് പ്രക്ഷോഭകര് കരുവാരക്കുണ്ട് പോലീസ് സ്റ്റേഷന് ആക്രമിച്ച് ആയുധങ്ങള് പിടിച്ചെടുത്തു. സ്റ്റേഷന് കത്തിക്കളയുകയും ബ്രിട്ടീഷ് എസ്റ്റേറ്റുകളെയും ഫാക്ടറികളെയും ആക്രമിക്കുകയും ചെയ്തു.
വാരിയംകുന്നത്ത് കുഞ്ഞഹമ്മദ് ഹാജിക്ക് ഈ പ്രദേശവുമായി അടുത്ത ബന്ധമുണ്ടായിരുന്നു. സമരത്തില് പങ്കെടുത്ത നിരവധി പേരെ ബ്രിട്ടീഷുകാര് ആന്തമാനിലേക്ക് നാടുകടത്തുകയും ചെയ്തു.
തൊഴിലാളി-കര്ഷക സമരങ്ങള്
1940-50 കാലഘട്ടങ്ങളില് പുരോഗമന സംഘടനകളുടെ പ്രവര്ത്തനഫലമായി സാമൂഹ്യ-സാംസ്കാരിക നവോത്ഥാനം ശക്തിപ്രാപിച്ചു. തൊഴിലാളി സമരങ്ങളും കര്ഷകപ്രക്ഷോഭങ്ങളും ചോക്കാട് പ്രദേശത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ-സാമൂഹിക വളര്ച്ചയില് നിര്ണായക പങ്കുവഹിച്ചു.
1949-ല് കേരള എസ്റ്റേറ്റിലെ തൊഴിലാളി സമരത്തില് സഖാവ് കുഞ്ഞാലി തൊഴിലാളികളുടെ അവകാശങ്ങള്ക്കായി നേതൃത്വം നല്കി. തുടര്ന്ന് തോട്ടം മേഖലകളില് തൊഴിലാളി പ്രസ്ഥാനം ശക്തമായി വളര്ന്നു. 1952-ലെ ഭൂസമരങ്ങളിലും പ്രദേശവാസികളുടെ സജീവ പങ്കാളിത്തമുണ്ടായിരുന്നു.
വിദ്യാഭ്യാസം, വ്യാപാരം, വ്യവസായം
റോഡ് ഗതാഗതത്തെ ആശ്രയിക്കുന്ന ഗ്രാമപ്രദേശമായ ചോക്കാട്, റബ്ബര് അധിഷ്ഠിത വ്യവസായങ്ങളില് മുന്നിട്ടുനില്ക്കുന്നു. പുല്ലാംകോട് എസ്റ്റേറ്റ്, ചോക്കാട് റബ്ബര്പാല് സൊസൈറ്റി തുടങ്ങിയ സ്ഥാപനങ്ങള് പ്രധാന വ്യവസായ കേന്ദ്രങ്ങളാണ്. ആയുര്വേദ ഔഷധ നിര്മാണ രംഗത്തും പ്രദേശത്തിന് സാന്നിധ്യമുണ്ട്.
ചോക്കാട്, കല്ലാമൂല, ഉദരംപൊയില്, സ്രാമ്പിക്കല്ല്, പുല്ലംകോട്, മാളിയേക്കല് തുടങ്ങിയ അങ്ങാടികള് പഞ്ചായത്തിലെ പ്രധാന വ്യാപാരകേന്ദ്രങ്ങളാണ്.
പഞ്ചായത്തില് 12 സര്ക്കാര് വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങള് പ്രവര്ത്തിക്കുന്നു. മൂന്ന് ഹയര്സെക്കന്ററി സ്കൂളുകള്, രണ്ട് ഹൈസ്കൂളുകള്, മൂന്ന് യു.പി. സ്കൂളുകള്, നാല് എല്.പി. സ്കൂളുകള് എന്നിവ വിദ്യാഭ്യാസരംഗത്ത് പ്രവര്ത്തിക്കുന്നു.
മതസൗഹാര്ദ്ദവും സാംസ്കാരിക പൈതൃകവും
മുസ്ലിം വിഭാഗമാണ് പഞ്ചായത്തിലെ ഭൂരിപക്ഷം ജനവിഭാഗം. ഹിന്ദു-ക്രിസ്ത്യന് സമൂഹങ്ങളും ഗണ്യമായി ഇവിടെ അധിവസിക്കുന്നു. വിവിധ മതവിഭാഗങ്ങളുടെ ആരാധനാലയങ്ങള് പഞ്ചായത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളില് സൗഹാര്ദ്ദത്തിന്റെ പ്രതീകമായി നിലകൊള്ളുന്നു.
ചോക്കാട് ജുമാമസ്ജിദ്, മാടമ്പം പള്ളി, കാലിക്കുണ്ട് അയ്യപ്പക്ഷേത്രം, ചോക്കാട് ഹോളിഫാമിലി ചര്ച്ച് തുടങ്ങിയ ആരാധനാലയങ്ങള് പ്രദേശത്തിന്റെ മതസൗഹാര്ദ്ദത്തിന്റെയും സാംസ്കാരിക വൈവിധ്യത്തിന്റെയും തെളിവുകളാണ്.